นางฟ้าของผม

ฮืม…ได้ฤกษ์เล่าซะที เมื่อหลายวันก่อน วันที่ฝนตก รถติด ติดจนน่าหงุดหงิด ผมก็ขับรถไปรับน้องแยมที่มหาวิทยาลัย จริงๆ น้องแยมเลิกเรียนตั้งนานแล้ว แต่เพราะการจารจรเจ้ากรรม ทำให้ผมกว่าจะไปถึงที่น้องแยมก็เกือบอีกชั่วโมงต่อมา…แน่นอนครับ ที่อารมณ์ของเด็กสาว ค่อนข้างคุณหนู มีคนมารับช้าอย่างนี้ย่อมหงุดหงิดเป็นธรรมดา
เธอขึนรถมา ทำหน้าบึ้ง…ไม่ยอมพูดไม่ยอมจา ผมก็ออกรถไป ยังไม่ทันไร ออกมารถก็ติดต่อ ผมดูท่าทางน้องเค้าเหนื่อยมาก … ผมเลยถามว่าหิวรึเปล่า เธอก็พยักหน้า แต่ก็ยังงอนผมที่มารับช้า ผมเลยกะว่าจะทำให้เธออารมณ์ดีซักหน่อย … และเลี้ยวรถไปร้านอาหาร อิตาลี ที่ค่อนข้างหรูหรา (เธอชอบพวกร้านหรูหรา …แพงๆว่ะ…หมดเงินไปหลายแล้วเนี่ย) เราสั่งพาสต้ากับแซลมอน ผักขมอบชีส และอย่างอื่นอีก 2 อย่าง…แน่นอน มีไวน์ Rose ด้วย