ผมขอเล่าสั้นๆ

สวัสดีครับทุกท่าน วันนี้เป็นอีกวันที่อากาศแจ่มใสไร้มลทิน ผมเหรอครับ ก็มีชีวิตไปวันๆตามประสาคนกินเงินเดือนอ่ะครับ อยู่ฝ่ายบัญชี แต่ดีตรงที่เป็นหัวหน้าเค้าหน่อยเท่านั้นเอง ในบริษัทน่ะเหรอครับ แผนกผมมีผู้ชายแค่สองคนเท่านั้นคือผมกับหนุ่ยที่เหลือเป็นผู้หญิงหมดเนื่องจากบัญชีมาผู้ชายเรียนน้อย หนุ่ยน่ะออกจะเป็นแต๋วๆอ่ะครับ แต่เป็นลูกน้องผม วันๆไม่ต้องพูดถึงครับเหล่แต่ตูดกับเป้ากางเกงผม แต่ก็ไม่กล้าทำอะไรมากกว่านั้นเพราะกลัวผมไล่ออก ดังนั้นลูกน้องผมส่วนใหญ่จึงเป็นผู้หญิง คนทำบัญชีส่วนใหญ่ไม่ได้กลับบ้านตรงเวลาหรอกครับ 5 ทุ่มมั่ง ตีหนึ่งมั่ง ไม่เป็นเวลา ดังนั้นเรื่องกลับบ้านดึกจึงเป็นเรื่องปกติ บางครั้งผมก็จำเป็นที่ต้องขับรถไปส่งลูกน้องบ้าง (อีหนุ่ยด้วยอีกคน มันก็ขอให้ไปส่ง) ดังนั้นทุกคนในแผนกเราจึงสนิทกันเหมือนกับเป็นพี่น้อง แต่แล้ววันนึงสิ่งที่ผมไม่คาดฝันมันก็เกิดขึ้น วันนั้นเป็นวันปิดงบ ผมก็เช็ครายจ่ายของบริษัทไปเรื่อยๆจนเที่ยงคืนผมอยู่ในออฟฟิตกับน้องรัตน์ที่ดูแลบัญชีรายจ่าย แล้วก็เจ้าหนุ่ยที่ดูแลเรื่องบัญชีรายรับเพื่อจะปิดบัญชีให้ได้ภายในคืนนี้ แต่มีบัญชีรายจ่ายอยู่ตัวนึงที่ผิดปกติ มีเงินจ่ายไป 50,000 โดยไม่สมกับราคาสินค้าที่ซื้อเข้ามา ผมจึงเรียกรัตน์เข้ามาในห้องเพื่อสอบถามเพราะเป็นน้องรัตน์ที่เป็นคนสั่งจ่ายบัญชีนี้ น้องรัตน์ทำท่าตกใจเล็กน้อยเมื่อผมสอบถามถึงบัญชี แล้วเธอก็บ่ายเบี่ยงไปว่าทางเจ้าของสินค้าเค้าขายมาแพงเนื่องจากนำเข้า แต่ผมเคยทำมาก่อนจึงเถียงว่าไม่จริง แน่นอนครับน้องเค้าโกงแน่ๆ ผมจึงใช้ไม่อ่อนตะล่อมให้น้องเค้ายอมรับว่าโกงเงินไป เท่านั้นแหล่ะครับน้องเค้าปล่อยโฮ..ออกมาเลย แล้วก็บอกว่า “แฟนหนูติดการพนันต้องเอาเงินไปใช้หนี้ด้วย ไม่งั้นเค้าจะมาอุ้มแฟนไปเลยต้องทำวิธีนี้ แต่นี่เป็นครั้งแรกแล้วก็ครั้งเดียวจริงๆ” จริงๆถ้าน้องเค้าบอกผมก่อนผมก็สามารถโยกเงินไปให้น้องเค้าก็ได้เพราะผมก็เคยทำแต่นี่ผมอยากรู้เหมือนกันว่าเค้าจะทำอย่างไร ผมเลยบอกว่า “ยังไงผิดก็ต้องว่าไปตามผิดอ่ะนะพี่คงต้องส่งเรื่องให้ผู้ใหญ่พิจารณา” น้องเค้าคุกเข่ามากอดขาผมเลยครับ แล้วก็ขอร้องให้ผมช่วย “อย่าบอกนะคะพี่ ถ้าหนูโดนไล่ออก หนูจะต้องตายแน่เพราะแฟนไม่ยอมเลิกการพนัน หนี้ก็ยังใช้ไม่หมด พี่ช่วยหนูหน่อยนะครับ ไม่ว่าพี่จะให้หนูทำอะไรหนูก็ยอมทุกอย่าง” เท่านั้นแหล่ะครับ คำหลังนี่แหล่ะทำให้ผมเปลี่ยนใจ ผมเลยถามน้องเค้าว่า “แน่นะ ที่จะยอมทุกอย่าง” น้องเค้ารู้เลยครับ ว่าผมคิดอะไรอยู่ “ค่ะ” น้องเค้าตอบพร้อมกับเช็ดน้ำตา