### ตอนที่ 1 ###
ณัฐพิชา สาวน้อยวัย 15 ปี ผู้เพียบพร้อมด้วยความน่ารักระดับดาวประจำโรงเรียนและดรัมเมเยอร์มือหนึ่ง อีกทั้งยังมีฐานะทางบ้านอยู่ในระดับคุณหนู มีรถรับส่งส่วนตัวทุกวัน แต่ในใจลึกๆแล้ว “ณัฐ” มีความปรารถนาบางอย่าง ซึ่งตัวเธอไม่สามารถจะบอกให้คนอื่นทั่วไปได้รับรู้ถึงพฤติกรรมที่แสนจะน่าอายของเธอ…. เมื่อครั้งเธออายุ 12 ย่าง 13 ปี วัยที่กำลังย่างเข้าสู่วัยรุ่น เธอมีเพื่อนผู้ชายแถวบ้านวัยใกล้เคียงกับเธอ “ไอ้ก้าน” นับเป็นเด็กเกเร และทะลึ่งลามก อย่างร้ายกาจเกินวัย แต่ด้วยความที่ ณัฐพิชา ไม่ค่อยมีเพื่อน เนื่องจากเธอเป็นลูกคนเดียว เธอจึงติดไอ้ก้านมาก เรียกว่า มันไปเล่นที่ไหน ก็ต้องมีเธอไปด้วย แล้วความอุตริของเด็กชายก็ได้บังเกิดขึ้น เมื่อมันชวน น้องณัฐ ไปปีนต้นไม้แข่งกันว่าใครจะปีนได้สูงกว่า ไอ้ก้านปีนขึ้นไปเป็นคนแรก จนได้ระดับหนึ่ง แล้วจึงลงมา ให้น้องณัฐ ปีนบ้าง วันนั้น น้องณัฐ ใส่กางเกงขาสั้น อย่างที่เธอเคยใส่ แต่บังเอิญเธอไม่ได้ใส่กางเกงในออกมา
### ตอนที่ 1 ###
คุณเคยมองอะไรในมุมกลับบ้างหรือป่าว? คนที่คุณคิดว่าเรียบร้อย เป็นคนดี อาจจะไม่ใช่อย่างที่คุณคิดก็ได้บางทีเค้าคนนั้นอาจจะกำลังทำในสิ่งที่คุณไม่คาดคิดอยู่ก๊ได้นะ…….ฉันเคยเจอมาแล้ว
ตุ๊กตาเป็นเพื่อนร่วมชั้นของฉันเอง เรียนเก่ง เรียบร้อย อ่อนหวาน ขี้อาย หุ่นเพรียว หน้าตาใสๆ ประมาณ ขาว สวย หมวย เซ็กส์ แต่ที่พิเศษก้คือ ดวงตา ตุ๊กตาตาหวานมาก มองใครทีนี่ใจอ่อนยวบ เธอเป็นเหมือนเจ้าหญิงเลยนะ เป็นอะไรที่ต้องเอาใจใส่ ดูแลอยู่เสมอ ทุกคนภูมิใจในตัวเค้าทั้งนั้น ครอบครัว อาจารย์ เพื่อนฝูง ฉันก็ยังคิดอิจฉาเค้าอยู่เสมอ ที่เค้าเพรียบพร้อมซะเหลือเกิน ผู้ชายทั้งโรงเรียนอยากจีบเค้าทั้งนั้นแหละ แต่ตุ๊กตาเค้าค่อนข้างกลัวผู้ชาย และส่วนใหญ่เค้าจะเอาเวลาไปอ่านหนังสือ ทำกิจกรรม คนที่ไม่เลิศจริงๆไม่กล้ามาจีบตุ๊กตาหรอก มันห่างไกลกันเกินไป
สวัสดีครับ เรื่องราวต่อไปนี้เป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นในบ้านพักนักศึกษาซึ่งเป็นห้องแถว เล็กๆ ในต่างจังหวัด เรื่องราวและเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นในปี 43 ซึ่งขณะนั้นหมู่บ้านแห่งนี้ยังไม่มีการคมนาคมสะดวกเหมือนปัจจุบัน ไฟฟ้าในหมู่บ้านก็ยังไม่ค่อยสมบูรณ์นัก ชนิดหมาเยี่ยวรดเสาไฟ ไฟฟ้าก็ดับแล้ว และหมู่บ้านนี้ เริ่มเจริญขึ้นเมื่อมีวิทยาลัยจากในกรุงเทพฯย้ายออกมาตั้งขยายวิทยาเขตและตั้งอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้ ซึ่งในตอนนั้นหอพักนักศึกษายังสร้างไม่เสร็จและไม่เพียงพอ จึงมีบรรดานักศึกษามาพักอาศัยอยู่ภายนอกในหมู่บ้าน ห้องพักในหมู่บ้านนี้อย่าเรียกว่าหอเลยดีกว่า แต่มันเป็นห้องแถวจริงๆ ซึ่งแต่เดิมชาวบ้านที่มีที่ดินว่างๆ
ความเห็นล่าสุด