ที่โรงแรมระดับสี่ดาว กลางเมืองภูเก็ต…….หนิงเธอทำหน้าที่อยู่ที่แผนกต้อนรับตั้งแต่แปดโมงเช้าจนถึงค่ำ
เป็นแบบนี้มาสองปีหลังจากเธอย้ายตามสามีมาอยู่ที่นี่…..สามีเธอเป็นผู้จัดการแผนกของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง
ทั้งหนิงและสามีอยู่กันสบายๆเพราะเงินเดือนสองคนพอมีเหลือเก็บ เธอตั้งใจจะหาซื้อบ้านที่นี่ เพราะเธอชอบ
หนิงตั้งใจว่าถ้าเธอมีบ้านเธอค่อยมีลูกกับสามี…..แต่เมื่อเวลาผ่านไป สามีเธอมีการเปลี่ยนแปลงของชีวิตบางอย่าง
มันทำให้หนิงไม่สบายใจกับข่าวที่ได้รับ และการกลับบ้านไม่ตรงเวลาของสามี หนิงเป็นคนพูดน้อบขี้เกรงใจ เธอจึง
เงียบมาตลอด แต่เธอเก็บความรู้สึกไว้มากมายจนบางครั้งเธอก็ไประบายกับเพื่อนสนิดของเธอที่ทำงาน คำปลอบใจ
เป็นสิ่งที่เธอได้รับ แต่มันช่วยเธอได้ไม่มากนัก บางครั้งนอนร้องไห้ คิดน้อยใจ
เกมสวาสที่เคยได้รับจากสามีที่เธอชอบ และโหยหาทุกครั้งเมื่อเธออยู่กับสามี สามีชมเธอเสมอว่าเธอเป็นผู้หญิง
ที่ร้อนแรง ดุดันในเรื่องเซ็กซ์ เธอชอบคำชมแบบนี้จากสามี แต่เดี๋ยวนี้สามีเธอกลับลืมไปแล้ว นี่ก็หนึ่งเดืนพอดี
### ตอนที่ 1 ###
ฉันไม่รู้ว่าเป็นเวรกรรมอะไร ที่ต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้นะ ฉันชื่อนุชอายุ21ปี เป็นนักศึกษาสถาบันเอกชนแห่งหนึ่ง ในสถาบันนี้ฉันก็ถือว่าเป็นดาวคนหนึ่ง ไม่รู้นะเพื่อนๆเขาบอกว่าฉันสวยมาก รูปร่างสมส่วนไปหมด โดยเฉพาะสะโพกที่อวบอัดกลมกลึงงอนโด่งเหมือนลูกโป่งที่อัดแน่นไปด้วยลม รับกับเอวที่คอดกิ่วเล็ก หน้าอกที่ชูชัน คอระหงเชิด ใบหน้าที่คม นัยน์ตาหวานหยาดเยิ้มยามใดที่ชำเลืองชายใดล่ะก็ แทบจะละลายชายผู้นั้นไปเลย ฉันไม่รู้ว่าตัวเองสวยขนาดไหน แต่ก็แอบภูมิใจเงียบๆที่เพื่อนชมอย่างนั้นแล้ววันหนึ่งวันที่เกิดเรื่องนี้ขึ้น วันนั้นฉันมีเรียนเลิกค่ำนิดนึง พอเลิกเรียนแล้วฉันก็ออกจากมหาลัยเพื่อที่จะหาแท็กซี่เพื่อจะกลับบ้าน ฉันยืนรอสักพักก็เห็นแท็กซี่คันหนึ่งจอดอยู่ จึงเข้าไปถาม คนขับเป็นชายวัยกลางคนอายุประมาณ 45ปี “ลุงค๊ะ ไปแแถวรังสิตไหมค๊ะ” ลุงแท็กซี่มองฉันด้วยสายตาแปลกๆก่อนจะตอบว่า “อ้อไปครับ เชิญครับพอดีผมจะไปส่งรถคืนแถวนั้นด้วย” ฉันไม่คิดอะไรกับสายตาที่มองฉันแปลกแบบนั้น เพราะชินกับพวกเพื่อนผู้ชายที่มองฉันแบบนั้นอยู่แล้ว ฉันก้าวขึ้นไปนั่งข้างหลัง แท็กซี่ก็พาฉันออกรถไป แอร์เย็นๆน้ำหอมปรับอากาศของรถ ประกอบกับเพลงจากวิทยุเบา ทำให้ดิฉันต้องหลับตาฟังอย่างเคลิบเคลิ้ม ขณะที่หลับตาอยู่จมูกฉันก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่างโชยมา เหมือนกลิ่นยาที่เขาใช้ตามโรงพยาบาล ฉันไม่รู้สึกผิดปกติอะไร สักพักฉันก็รู้สึกว่าหนังตาหนักจนลืมไม่ขึ้น ฉันง่วงมากต่อจากนั้นก็หมดสติไป…………..
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริง ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อเดือนที่แล้วนี้เอง ผมกะหมวยเล็กพบกันโดยบังเอิญในห้องแช้ท คืนนั้น เธอเพิ่งจะเลิกกะแฟนมาสดๆ ความที่เราอยู่ห่างกันมาก กว่าจะได้เจอกันก็คุยกันรู้จักกัน รักกันเป็นเวลาถึงห้าเดือน
หมวยเล็กเป็นนักศึกษามหาลัยเอกชนแห่งหนึ่งแถวๆรังสิต เธอน่ารักมาก ขาวสวยหมวย เธอบอกผมว่าไม่เคยเสียตัวให้ใคร หมวยเล็กสัญญาว่าจะมาหาผมเมื่อผมไปกรุงเทพ
ผมไปกรุงเทพ พักที่อพาทเม้นแห่งหนึ่งแถว ราชเทวี เรานัดเจอกันที่ เมเจอร์รัชโยธิน หมวยน่ารักเหมือนกะที่ผมเห็นในรูป เธอถามว่า จะไปใหนกันดี ผมก็บอกว่า ไม่ไปเอาของฝากที่พี่ซื้อมาให้ก่อนเหรอ ช้อกโกแล๊ต น้ำหอม ที่ผมซื้อมาให้ เธอตอบตกลงอย่างว่าง่าย ผมพาเธอขึ้นรถไฟฟ้าไปยังที่พัก ในขณะที่เธอนอนเล่นบนเตียงผม ทานช้อกโกแล๊ตที่ผมซื้อมาให้อยู่นั้น ผมก็นอนกลิ้งไปมาข้างๆเธอ คุยกันไป เนื้อตัวก็เสียดสีกันไป ผมเริ่มกอดเธอหลวมๆ หมวยไม่แสดงอาการรังเกียจ ผมเลยเริ่มหอมแก้ม จูบตามคอ ตามแขน
ความเห็นล่าสุด