ดิฉันได้เข้ามาอ่านเจอเวปนี้โดยบังเอิญ…คือแฟนของดิฉันเป็นคนเปิดอ่านอยู่….แล้วลุกเข้าไปห้องน้ำ….ดิฉันก็เลยลองเข้ามาอ่านดูเกี่ยวกับเวปสวิงนี้…..ตอนแรกที่อ่าน…รู้สึกว่าเวปแบบนี้มีจริงเหรอ หรือว่าเป็นการแต่งกันขึ้นมา แล้วมีการสวิงแลกคู่กันจริงๆเหรอ….. และดิฉันก็จดเวปไซด์นี้ไว้โดยสามีไม่รู้……. ก่อนอื่นต้องขอแนะนำตัวก่อนว่า ดิฉันทำงานบริษัทฯเอกชนในกรุงเทพฯ และได้แต่งงานกับสามีซึ่งสามีเป็นข้าราชการในกรมๆหนึ่ง แต่สามีต้องมีภาระกิจที่จะต้องเดินทางไปตรวจราชการในต่างจังหวัดอยู่เป็นนิจ และด้วยทางสามีก็ยังมีพ่อของสามีอีกคนหนึ่งที่อยู่ด้วยกันในบ้านของสามีนี้ ส่วนคุณแม่ของสามีได้เสียชีวิตไปหลายปีแล้ว พ่อของสามีนั้นเป็นข้าราชการเกษียณแล้ว กินบำนาญอยู่บ้านเฉยๆ ตอนนี้อายุก็ราวๆ 60 กว่าๆนี่แหละ
เรื่องของเรื่องมันอยู่ที่ว่า พอดิฉันได้เข้ามาอยู่บ้านนี้กับสามีร่วมกับพ่อสามีได้ไม่นาน ดิฉันสังเกตุดูพ่อสามีจะชอบมองดิฉันอยู่บ่อยๆ ไม่ว่าจะทำอะไร….พอแอบสังเกตุดูพ่อสามีแล้ว แกชอบที่จะจ้องมองดิฉันยังไงๆไม่รู้ แต่ดิฉันก็ไม่ได้ติดใจอะไร ก็คิดว่าท่านคงจะสังเกตุลูกสะไภ้คนนี้ว่า ความประพฤติและเป็นแม่บ้านดีหรือเปล่า ดิฉันก็เกร็งๆอยู่เหมือนกันเวลาท่านมอง แต่สามีคงไม่รู้หรอก และดิฉันก็ไม่เคยบอกเรื่องนี้กับสามีด้วย
### ตอนที่ 1 ไอติมชวนเสียว ###
ฤดูร้อนปี 46 เวลาเที่ยงวัน อากาศร้อนจนแทบบ้า แม้จะเป็นช่วงปิดเทอมแต่ “ปอย” เด็กสาววัย 11 ขวบเธอกลับต้องอยู่เฝ้าบ้านคนเดียว เพราะแม่ของเธอต้องออกทำงานหาเงินเลี้ยงเธอแต่เพียงลำพัง ปอยเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก ตาเธอโต ผิวเธอขาว ไว้ผมยาวมัดเป็น 2 เปียอยู่ด้านหลัง สายตาเธอสั้นเพราะการเรียนหนักทำให้ต้องสวมแว่น แต่กระนั้นก็ไม่ทำให้ความน่ารักในตัวเธอลดลงเลย เธอเป็นขวัญใจของเพื่อนในห้องทั้งชายและหญิงด้วยความที่เป็นคนฉลาดและมีน้ำใจ ผลการเรียนของเธออยู่ในระดับต้นๆของห้อง นับว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่เพียบพร้อมคนหนึ่ง ปกติแล้ววันหยุดปิดเทอมเช่นนี้ปอยจะต้องเรียนพิเศษซัมเมอร์ แต่ผลการเรียนในเทอมที่ผ่านมาปอยได้อันดับที่หนึ่งของห้อง ทำให้เธอได้หยุดพักตามที่สัญญาไว้กับแม่ของเธอ ปอยกำลังนั่งดูทีวีรายการที่เธอชื่นชอบอยู่
เสียงกระดิ่งไอศกรีมดังแว่วมา เด็กสาวดีใจมาก อากาศร้อนๆเช่นนี้หากได้ทานไอศกรีมซักหน่อยคงจะดีไม่น้อย ปอยหยิบเศษตังค์ที่แม่ของเธอเก็บไว้ให้ตรงรี่ออกจากบ้านไล่ตามเสียงกระดิ่งไอศกรีมไป รถเข็นไอศกรีมเคลื่อนไปได้ไม่ไกลไปจากหน้าบ้านของปอยมากนัก “ไอติม” ปอยส่งเสียงเรียกคนขายให้หยุด “ไอติมถ้วยนึงค่ะ” ปอยสั่งไอศกรีมทันทีที่เดินไปถึง คนขายไอศกรีมยิ้มให้ปอย “ได้เลย…คนเก่ง” คนขายตอบ สายตาของเขาไม่ได้มองหน้าปอยเพียงที่เดียวแต่ยังลามไปมองเรือนร่างของเธอด้วย วันหยุดปิดเทอมที่ไม่ต้องออกไปไหนมาไหนบ่อยๆ แถมอากาศยังร้อนแบบนี้ด้วย ชุดที่ปอยใส่อยู่จึงมีแค่กางเกงขาสั้นแค่ครึ่งน่องกับเสื้อกล้ามหลวมๆเท่านั้น ปอยปีนขึ้นรถเข็นก้มลงมองไอศกรีมที่อยู่ในถังเปิดโอกาสให้คนขายไอศกรีมเห็นเนินอกที่ไม่ได้ให้ใครเห็นบ่อยๆแบบเต็มๆตา “เอารสกะทิอย่างเดียวนะคะ” สายตาเธอหันขึ้นมามองคนขายเมื่อสั่งเสร็จ เธอจึงรู้สึกตัวว่าทำอะไรลงไป
…ผมไม่ปฎิเสธหรอกว่า..ผมเป็นโรคที่ชอบมองตั้งแต่หัวเข่าไปถึงส่วนใบหน้าของผู้หญิงที่ขาว,สวย,อวบอัดพอสมควรเช่นเดียวกับผู้ชายอีกหลาย ๆ คนที่มีรสนิยมเช่นเดียวกับผม!!
…และ..ผมก็ไม่ปฎิเสธหรอกว่า ผมชอบมองผู้หญิงที่นุ่งกระโปรงสั้นฟิต ๆ เลยเข่าสูงเกือบถึงหน้าขา..ยิ่งเฉพาะเวลานั่งไขว่ห้าง!!พับผ่าซิ!!ผมมีความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ค่อยเหมือนใคร? อารมณ์ของผมจะอ่อนไหวโดยง่ายเพียงได้เห็นขาอ่อนของผู้หญิงที่ผมถูกใจเท่านั้น ผมก็สามารถเอาไปจินตนาการ,สร้างฝันและผมก็จะมีความสุขว่าผมได้ร่วมกับผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ
..ใครจะหาว่าผมเป็นโรคจิต,วิปริต..วิตถารฯ แต่ผมไม่เคยประพฤติหรือส่อสันดานก่อความเดือดร้อนให้ใคร? ผมมีความสุข เป็นความรู้สึกทางอารมณ์ทางจิตใจที่ผมมิสามารถเขียนออกมาอธิบายให้คนอื่นเข้าใจผมได้เหมือนที่ผมเข้าใจตัวเอง!!
ความเห็นล่าสุด