|
||||||||||||
|
xxxx นักเรียนสาว
โรงอาหารเล็กๆ ทว่าสะอาดสะอ้าน ของคอนแวนต์หรู ที่มีแต่ลูกคุณหนู ผู้มีอันจะกินซะส่วนใหญ่ เที่ยงวันนี้ มันคราคร่ำไปด้วยเครื่องแบบสีขาวสะอาด ในกระโปรงจีบสีน้ำเงิน สลับด้วยสีเขียวของชุดเนตรนารี และโบว์หลากสีของสาวน้อยผมยาว ทั้งหลายที่จำเป็นต้องผูกเปียเกล้าผมตามกฎของโรงเรียน เป็นปรกติเสียแล้ว ที่ใครๆ จะเห็น แอม กุ้ง และ เฟย์ ร่างเล็กๆ ของเฟย์ สาวลูกครึ่งไทย อังกฤษ เดินตรงมาที่โต๊ะ พร้อมเฟร้นฟรายด์กล่องใหญ่ วันนี้เธอรวบผมเป็นหางม้า ผมสีดำสนิทของเธอ ตัดกับผิวขาวอมชมพู นัยน์ตาสีน้ำตาลคมบาดตา ริมฝีปากบางเฉียบสีชมพูระเรื่อมีรอยยิ้มน้อยๆ “อารมณ์ดีไร ยะ เฟย์” คนถามคือ แอม สาวผมสั้น ตาโต ซึ่งมีดีกรีเป็นดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่งของโรงเรียน “สงสัย มีแผนชั่วอีกแล้วล่ะสิ ใครจะเป็นเจ้ามือพาไปไหนล่ะคืนนี้ ” กุ้งสาวหมวยคนเดียวของกลุ่ม ดักคอ ก่อนจะสายผมดำขลับที่ยาวถึงกลางหลัง มาถักใหม่ให้เรียบร้อย “ป่าวย่ะ แม่ชั้นกลับมาจากปารีสเมื่อคืน ซื้อของฝากมาให้ชั้นด้วย อยากเห็นมั้ยล่ะ” “อะไรวะแก?? ” สองสาวแทบจะประสานเสียงกัน เฟย์ เหลือบมองซ้าย ขวา ก่อนที่จะค่อยๆ ปลดคอซอง และกระดุมเม็ดบนสุด และโน้มตัวต่ำลง ” บราฯ ของอิ๊บแซงต์!!! ” “สวยว่ะแก” “ชั้นหมายถึง นมแก อ่ะ สวยว่ะ” แอมว่า พร้อมเสียงหัวเราะรื่น “อีบ้า!!! ชั้นให้ดูบราฯ ไม่ใช่มาดูนม” ……………………………………………………………. ในห้องน้ำหญิง หลังอาคารพละ ถ้าใครตาไวสักนิด จะเห็นสามสาวน้อย ผลุบเข้าไปในห้องน้ำริมสุดด้วยกันสามคน “เร็วดิๆ ถอดเลยๆ ชั้นอยากลองใส่บ้าง” “ใจเย็นดิ๊ บอกว่าให้ลอง ก็ให้ลองน่า แกเสียงดังเดี๋ยวข้างนอกคิดว่าเราเข้ามาฉิ่งกันหรอกแก” เฟย์ ดึงชายเสื้อนักเรียนออกจากกระโปรง ก่อนปลดกระดุมเสื้อนักเรียนออกทีละเม็ด และเอื้อมมือไปข้างหลัง ” นมแก สวยจริงๆ ว่ะ” แอมรับบราฯ มาไว้ในมือ แต่ก็อดใช้สายตาพิจารณาเรือนร่างอวบอิ่มของเฟย์ไม่ได้ “สวยบ้าอะไร นี่ชั้นว่ามันใหญ่เกิน ดูดิ คล้อยนิดๆ แล้ว” กุ้ง เอานิ้วมือเรียว สัมผัสเต้าเพื่อนสาว ” ไม่คล้อยหรอก แกคิดมาก “อูย แกอย่าลูบดิ หยิวว่ะ” เฟย์ หมายความอย่างนั้นจริงๆ ขนที่แขนเธอลุกเป็นตุ่มสังเกตุได้ “ชั้น ลองใส่นะ” แอมว่า พลางจัดการถอดเสื้อนักเรียนอย่างรวดเร็ว ตอนนี้มีสองสาว ที่เปลือยท่อนบน ขาวโพลน กุ้งมองสองเต้าของสองเพื่อนสาว สลับไปมาอย่างเปรียบเทียบ ด้วยความรู้สึกที่ไม่เคยเป็น กุ้ง รู้สึกว่ากลีบนุ่มที่หว่างขาของเธอ จะชุ่มชื้นขึ้นทุกที เธอขมิบเกร็ง กุ้งดึงชายเสื้อนักเรียนออกมา และแอบล้วงมือสอดผ่านขอบกระโปรงของตัวเองเข้าไป ใช่จริงๆ นิ้วน้อยๆ ปัง! ปัง! เสียงเคาะประตูดังลั่น สามสาวสะดุ้งเฮือกหยุดการเคลื่อนไหวใดๆ “ใครเข้าไปทำอะไรในนั้น ตั้งหลายคน เปิดประตูนะ!!” เสียง อ.ชูชาติ!!! สามสาวเย็นวาบไปถึงไขสันหลัง นั่นคือเสียง อ.ชูชาติ ที่เป็นทั้งครูพละ และฝ่ายปกครอง “เปิดประตูเดี๋ยวนี้!!” ในชั่ววินาทีนั้น พวกเธอ ต้องตัดสินใจแล้วว่า จะทำอะไรต่อไป……….. ========== ### ตอนที่ 2 ### ในห้องน้ำเล็กๆ ทว่าสะอาดสะอ้านนั้น เลือดในกายของสามสาวแทบจะจับเป็นก้อนแข็ง!! “เปิดประตูเดี๋ยวนี้!!” เสียงอาจารย์ ชูชาติ เข้มและกร้าวขึ้น “เอาไงดีวะ กุ้ง แอม” เสียงสั่นพร่า ลอดออกมาจากลำคอระหงส์ สองสาว ไม่มีเวลามากนัก เธอจำเป็นต้องเอาบราเซียร์ ยัดทิ้งออกไปทางช่องระบายอากาศ ” มีไรคะอาจารย์ พวกหนู เอ่อ…เข้ามาแต่งตัวให้เพื่อนค่ะ” “เปิดประตูซิ ” เสียงอาจารย์พละ ยังคงเฉียบขาด ประตูไม้สีเขียวค่อยๆ แง้มออก อาจารย์หนุ่ม ผิวเข้ม สูงใหญ่ ยืนเท้าสะเอวอยู่เบื้องหน้า อาจารย์ชูชาติ สบตานิ่งกับ เฟย์สาวลูกครึ่งที่ยืนหลบตา เธอรีบร้อนจนติดกระดุมเสื้อผิดรังดุม “ถ้าชั้นเข้าใจไม่ผิด ตอนนี้ มันเวลาเข้าเรียน” “ชั้นได้กลิ่นทะแม่งๆ ของนักเรียน ม ปลาย ที่มาแอบทำอะไรผิดกฎ โรงเรียนซักอย่างในห้องน้ำ..” “พวกหนู เปล่านะคะ ” สามสาวเกือบจะประสานเสียง “บุหรี่ใช่มั้ย หรือ ยาอย่างอื่น?” เสียงนั้นไม่ได้ล้อเล่น “ไม่ นะคะ ค้นดูก็ได้” กุ้งโพล่งออกมา ขณะที่อีกสองสาวสะดุ้ง “เอ่อ..” กุ้งเริ่มอึกอัก แต่อาจารย์ ก้าวเท้าดันสามสาว เข้าไปในห้องน้ำ พร้อมปิดประตู “กุ้ง เธอมายืนตรงนี้” เสียงนั้นเฉียบกร้าว สาวหมวย คนเดียวของกลุ่ม ก้าวเข้ามาชิดอาจารย์จนได้กลิ่นเหงื่อ อาจารย์ชูชาติ ตะปบคลำจากสะโพกผายของสาวน้อย ไล่มือขึ้นมาตามเอวคอด ต่อด้วยแผ่นหลัง กุ้ง แหงนหน้าขึ้นฟ้า อารมณ์ที่คุกรุ่นและกำลังจะมอดด้วยความกลัวกลับแผ่ซ่านไปทั่วกาย เธอหลับตาพริ้ม เธอเริ่มจินตนาการว่า อาจารย์ชูชาติใช้สองมือถลกรั้งบราสีชมพูของเธอขึ้นไปเหนือ สองเต้าอวบเนียนของเธอ และค่อยๆใช้ปลายลิ้นละเลงรอบฐานบัวคู่นั้นอย่างละมุนละไม เธอจิกเส้นผมอาจารย์หนุ่ม เมื่อเขาระรัวลิ้นที่ปลายถันสีชมพูจางๆ นั้น เธอกดกอดศีรษะเขาไว้แน่น เมื่อเขาดูดเม้มมันอย่างหื่นกระหาย ในภาพความจริง สองเพื่อนสาว แอม และเฟย์ ตอนนี้ยืนเหงื่อชุ่มกาย “อาจารย์ เอ่อ..ต้องตรวจกางเกงในเธอด้วย” แม้จะผ่านอะไรมาเพียงใด เหมือนยังอยู่ในภวังค์ ทั้งหลับตา กุ้งเอื้อมมือน้อยๆ ลงมาดึงรั้งชายกระโปรงจีบสีน้ำเงินขึ้นไปเรื่อยๆ อาจารย์ หันไปมองอีกสองสาวแว่บหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาค่อยๆ ใช้ฝ่ามือตะปบลงไปที่สะโพก “อะ อาจารย์คะ..” เสียงเธอสั่นเทา ทำลายความเงียบ เขาและอีกสองสาว รอคำพูดของเธอ “หนูว่า ถ้าเพื่อนหนู ยังอยู่ในห้อง อาจารย์..เอ่อ คง..อาจจะค้นหนูไม่สะดวก แอม และเฟย์ ตะลึง เพื่อนเธอเป็นอะไร หรือจะเป็นแผนให้เธอสองคนหนีไป แต่มันก็ไม่น่าลงทุนกันมากมาย อาจารย์ชูชาติ…รู้สึกเหมือนมีก้อนอะไรมาจุกที่คอ และก็ต้องเย็นวาบอีกครั้ง เมื่อมือน้อยๆ ของกุ้ง “นะ..คะ..อา จารย์…” เหมือนเวลาจะผ่านไปนับปี ก่อนที่ อาจารย์ชูชาติ จะค่อยๆ หันกลับไปที่สองสาว “เอ่อ…พวกเธอ…ไป รอข้างนอกก่อน…” แอม และ เฟย์ หันมองตากัน.. ========== ### ตอนที่ 3 ### สองสาว ทรุดตัวลงนั่งหน้าประตูห้องน้ำ… ต่างคนต่างไม่อยากจินตนาการว่า การตรวจค้นเพื่อนสาวของอาจารย์หนุ่มหลังประตูไม้สีเขียวนั้นจะเป็นอย่างไร ” แกว่า… ” แอม เหมือนจะพูดอะไร แต่ก็นิ่งไป เฟย์ จัดแจงติดกระดุมเสื้อ ที่ติดผิดรังดุมให้เรียบร้อย “แล้วเรา จะเอาไงวะ จะโนบรากันอย่างนี้เหรอแอม” “ไม่รู้ดิ… ” แอมก้มมองตัวเอง ยอดอกสีน้ำตาลอ่อนๆ ผุดเด่นใต้เสื้อขาว เธอทำได้แค่พยายามกระพือเสื้อให้พอมีลมผ่านบ้าง “ไอ้กุ้ง โดนแน่ว่ะ แกว่า…มัน..เอ่อ..เคยมั้ยวะ” แอมเป็นห่วงเพื่อนหมวยของเธอ “มันเคยคบกะไอ้ตี๋ เด็กคริสเตียนไม่ใช่เหรอ ไปบางแสนด้วยกัน ไม่น่าเหลือ” เฟย์ตอบ “แล้ว แกล่ะเฟย์ กะนายจอม เป็นไง” “ก็..เรื่อยๆ แกเชื่อมั้ย ว่าชั้นกะนายจอม ยังไม่เคยมีไรกันเล้ย..” “พูดเป็นเล่นน่ะเฟย์ แกไปค้างบ้านช่องเขามาแล้วไม่ใช่เหรอ” “อือ…แต่ก็ไม่ใช่ชั้นไม่ยอมนะ แต่มันมีอะไรบางอย่างที่..เอ่อ”
” เราก็เกือบๆ จะมีอะไรกันหลายๆ หน แต่ก็ไม่ใช่จะไม่ได้มีอะไรกันซะเลย ” สาวลูกครึ่ง พูดต่อ ” งง ว่ะเฟย์ ยังไงนะ ” ” เค้าสุภาพบุรุษเกินไป..ชั้นพูดแบบนี้เหมือนชั้นแรดเนอะ แต่ก็จริง ชั้นมีความต้องการว่ะ เฟย์ เล่าถึงครั้งแรก ที่เธอไปค้างที่บ้านจอม เขาให้เธอนอนหนุนแขนอันแข็งแรงของเขาบนเตียงนุ่ม เขาคงเหนื่อยล้าจากงานเลี้ยงเมื่อค่ำ เธอก็เช่นกัน แรงปราถนา คุกรุ่นภายใต้ชุดนอนสีเหลืองอ่อนของเฟย์ มันไหลวันแผ่ซ่านไปทั่วร่าง และแรงปราถนานั้นที่ทำให้สาวน้อย ดึงกุมมือกร้านของเขามาวางทาบ บนทรวงอกที่สั่นเทิ้มของเธอ สองปลีน่องอวบขาวเบียดเกร็ง เธอพลิกตัวไปหาร่างบึกบึนนั้น เขายังคงหลับนิ่ง…มึงตายไปแล้วเหรอวะ เฟย์คิด…. สาวน้อย กระหวัดรัด และลูบไล้ร่างกำยำนั้น เหมือนงูเหลือมกำลังจะกลืนกินเหยื่อ แอม ตั้งอกตั้งใจฟังนิทานอีโรติก นั้นอย่างเห็นภาพ เธอซุกหนีบสองมือไว้ที่กลางหว่างขาขาว เฟย์สะดุ้งเฮือก ดึงปกเสื้อมาปิดอกขาวอล่าง หยุดนิทานของเธอไว้ชั่วขณะ เสียงกุกกัก ในห้องน้ำเล็กๆ ========== ### ตอนที่ 4 ### ถึงจะรู้ว่าน่าจะเกิดอะไรขึ้นในห้องเล็กๆ นั้น แต่มันก็สร้างความตื่นเต้นให้สองสาว ไม่น้อย.. แอม และ เฟย์ พยายามตั้งใจฟังเสียงใดๆ ก็ตามที่จะเล็ดรอดออกมาอีก แต่มันเงียบไปแล้ว เฟย์สาวน้อยลูกครึ่ง อยู่ในท่าคุกเข่าเอาหูแนบประตู เธอสนใจในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสดๆ ตรงหน้า เธอลองลุกขึ้นคลำหาดูบ้าง และรอยแยกของร่องไม้เล็กๆ ก็สะดุดตาเธอ ที่ขอบไม้ใกล้ที่จับสำหรับเปิดประตู รภายในห้องน้ำสี่เหลี่ยมเล็กๆ ร่างสูงใหญ่ กำยำ ของอาจารย์ชูชาติ ดูดดื่มความหอมหวานจากร่างเล็กๆ กุ้งเป็นสาวร่างเล็กบางทว่าสมส่วน อันเนื่องมาจากการเล่นกีฬาจนมีดีกรีเป็นถึงนักวอลเล่ย์ทีมโรงเรียน เฟย์ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เว้นที่ให้แอม ได้เข้ามาแบ่งดูภาพระทึกนี้อีกคน เวลาเหมือนผ่านไปนับร้อยปี ที่กุ้งบิดกายเร่า รับการบรรเลงชิวหานั้น ร่างกำยำของเขาก็ลุกขึ้นยืน “…คว….โคตร ใหญ่..เลย” เสียงหลุดจากปากแอมเบาๆ เฟย์เห็นด้วยกัยเพื่อนสาว แต่ไม่พูดคำใด นอกจากมือน้อยๆ อาจารย์พละ และฝ่ายปกครอง ประคองปลีน่องเรียวขาวของเด็กสาว ขึ้นมาแนบเอว ก่อนจะจับปลายหัวดอกไม้ กุ้ง หลับตาปี๋ ใบหน้าและริมฝีปากบางนั้น บ่งบอกถึงความรวดร้าว เฟย์ และแอม ภายในห้องเล็กๆ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นจนได้ยินถนัด เสียงร้องอย่างเสียวกระสันต์ เฟย์หายใจแรงขึ้นด้วยความกำหนัดจากภาพตรงหน้า ลมหายใจอุ่นราดรดต้นคอ แอมเพื่อนสาว จนเธอต้องหันมามอง ชั่ววิบตา นั้นเฟย์มองเห็นสิ่งที่แปลกไป.. ใบหน้านิ่งสนิท ของอาจารย์หนุ่ม กลับแสยะยิ้มกร้านเกรียม ดวงตานั้นเบิกโพลง กุ้ง เองอาจเริ่มรับรู้ในแรงกระแทก ที่หนักหน่วงจนใบหน้าเธอแทบจะกระแทกกับกำแพงปูนนั้น หน้าหมวยของเธอ ถูกผลักให้สะบัดกลับไป!! สองสาวนอกห้อง ตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น ต่างหันมามองหน้ากัน ก่อนจะสะกดลมหายใจ แนบตาลงไปอีกครั้ง… เพื่อนสาวของเธอ ถูกกดไปหน้าจนติดกำแพงปูน ดวงตาเล็กๆ นั้นเหลือกลาน มีเพียงเสียงอู้อี้ เสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง แรงกระแทกนั้นยังคงไม่หยุด มันรุนแรงสม่ำเสมอ เหมือนเลือดสดๆ เลือดสีแดง ไหลทะลักพรู ตัดสีผิวที่ขาวเป็นหยวกกล้วย…. ========== ### ตอนที่ 5 ### เฟย์ กรีดเสียงลั่น กับภาพสยดสยองตรงหน้า แอมถึงจะช็อค แต่ก็ยังมีสติพอที่จะเอามือตะครุบปากเพื่อนสาว เสียงกึกกักที่กลอนประตูจากด้านใน สองสาวตัดสินใจ วิ่งอย่างไม่คิดชีวิต…. คืนนั้น หลังจากที่เฟย์ วางหูโทรศัพท์ จากแอม สิ่งเดียวที่เธอรู้คือกุ้งไม่ได้กลับบ้าน ตีหนึ่งกว่าแล้ว เฟย์ยังคงสับสน ภาพที่เห็นยังคงหมุนวนอยู่ในมโนภาพ จะเกิดอะไรขึ้นวันพรุ่งนี้นะ……. เวลาผ่านไปเท่าไหร่ ไม่ทราบได้ บ้านทั้งหลังมืดสนิท ทั้งห้องมีเพียงเสียงแอร์ครางกระหึ่ม แต่ในความเงียบนั้น เสียงนึงดังขึ้นเบาๆ ที่กลอนประตู!! ประตูห้องนอนสีชมพู ค่อยๆ แง้มออกช้าๆ ร่างดำทะมึน สูงใหญ่ แทรกตัวผ่านเข้ามาอย่างเงียบกริบ ผ้าห่มหนา ค่อยๆ เลื่อนออกจากร่างที่หลับไหลของเด็กสาวลูกครึ่ง เธอนอนหงาย มือลึกลับ ค่อยๆ ดึงผ้าห่มพ้นร่างเธอออกไป มันจับจ้องไปที่ร่างในเงาสลัวนั้น ร่างสูงใหญ่ค่อยๆ แสงวาววับจากโลหะคมกริบสะท้อนวาบในความมืด!! ผ้าบางเบาถูกกรีดช้าๆ จากใต้คอ มือสากกร้านนั้นเบาพอที่จะสะกิดเปิดเพียงผืนผ้า ร่างขาวโพลนนั้น ภายในเพียงแพนตีส์สายเดียวตัวเล็กๆ เมื่อมันถูกแบะออก ทรวงอกอิ่มของสาวแรกรุ่น มืออันประสงค์ร้าย สะปัดชุดนอนขาดวิ่นที่แบะหน้าตลอดของเฟย์ ให้เปิดกว้างขึ้นจนเห็นช่วงเอวคอดกิ่ง และเพียงแค่กระตุกเบาๆ ที่ปมเชือกข้างสะโพกผาย อาภรณ์ชิ้นสุดท้ายก็ถูกเผยออก… ที่เนินเนื้อนั้น กลีบกุหลาบของเธอมีเส้นหญ้าช่างแสนประปราย มันอูมเด่นท้าทายสายตา โลหะ อันคมกริบ ส่งแสงแวววาวขึ้นมาอีกครั้ง….. ========== กลางดึก เสียงโทรศัพท์ ดังสนั่นห้องนอนติดแอร์เย็นฉ่ำของหอพักย่านรามคำแหง จากใต้ผ้าห่มลายดอกไม้ แอม สาวน้อยผมสั้น ดรัมเมเยอร์ไม้หนึ่งของโรงเรียน งัวเงีย “ฮัลโหล….ใครอ่ะ” “ชั้นเอง เฟย์……” เสียงนั้นสั่นเทา “อือ..เป็นไรวะ นอนไม่หลับ?” “หลับ..แต่ฝันร้ายว่ะ” “เหรอ แต่ชั้นหลับเป็นตาย ฝันไรวะแก ถึงกับต้องโทรมาหาชั้นเนี่ย” “ฝันเห็น อะ..อา จารย์ ชูชาติ…” เฟย์เล่าฝันร้าย ” มันเกือบฆ่าชั้น ดีว่าชั้นตื่นก่อน” “เออ เวร ถ้าแกไม่ตื่น แกคงตายห่าไปแล้วมั้งอีนี่” “แก ต้องลืมๆ มันไปก่อนว่ะเฟย์ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด” “ชั้นไม่เข้าใจ แกลืมลงได้ไงวะแอม หลับลงได้ไงวะ ภาพอีอาจารย์ซาดิสต์นั่น “ไม่เอาน่า อย่าเพิ่งคิดไปไกลสิ ถ้าเราเงียบๆ ไว้ อาจไม่มีอะไรเกิดขึ้น ถ้าแกนอนไม่หลับนะ “คิดอะไร ก็มันติดตา ตอนที่กุ้งมันตาเหลือก เลือดไหลนองพื้น” “เอา ก่อนหน้านั้นสิ…จำได้ไหม” แอม ทวนความจำเพื่อนสาว ใช่ ภาพก่อนหน้านั้นมันน่าตื่นเต้นไม่แพ้กัน “ชั้นคิดแล้วยังร้อนวูบท้องน้อยเลยล่ะเฟย์” “อือ…” “ตอนนั้น แกก็มีอารมณ์นี่หว่า ชั้นจำได้ว่าชั้นหันกลับไปเห็นแก บี้นมตัวเองเลย..” “แก บ้า…ก็มัน….” “เฟย์ ชั้นพูดตรงๆ นะภาพที่ทำให้ชั้นนอนไม่หลับจริงๆ แล้วเป็นภาพ..ไอ้นั่นอ่ะ ..คว..ของอาจารย์ “อือ..เห็น..ใหญ่ น่ากลัวชิบ” “อือ…” ภาพตามคำบรรยาย ของแอม เริ่มปรากฎในมโนภาพ ของสาวลูกครึ่ง “ชั้น จะอยู่กับแกด้วยนะเฟย์ ชั้นชอบนมแก มันใหญ่ ขาว ชั้นจะช่วยบีบเต้าแกทั้งสองข้าง…แล้วค่อยๆ “อือ..อะ..แอม…” มาถึงตอนนี้ มือน้อยๆ ของเฟย์ ถูกสอดซุก และหนีบแน่น ที่หว่างขา “ตอนนี้ ของชั้นเริ่มแฉะแล้วว่ะเฟย์ อูยยย ชั้นเห็นภาพอาจารย์จับสะโพกขาวๆ ของแกแน่น ท่อนใหญ่ๆ “แอม…แก ดูดนมชั้นแรงๆ สิ แอม” มีเสียงจุ๊บ จ๊วบ ดังลอดหูโทรศัพท์มา เสียงนั้นยิ่งทำให้เฟย์เตลิดไปไกล “เฟย์ อาจารย์ กระเด้งกระเด้าแกไม่หยุดเลยน่ะ โอยย ชั้นเห็นมันผลุบเข้าออกรูของแก “อาาาาาา ” เฟย์เปล่งเสียงออกมาอย่างเพริดในกำหนัด “เฟย์จ๋าาา ชั้น ชั้นใกล้แล้วล่ะ เฟย์…ชั้นอยากเลียของแกจัง เฟย์ แกเสร็จรึยัง..” “ชั้น กะ..ใกล้ แล้วเหมือนกัน แกเลียให้ชั้นสิ อูยย อ๊าาาาาา” เฟย์ไหววูบไปทั่วกาย ตลอดผิวเนียนขาวอมชมพูนั้นปรากฎเป็นตุ่มขนลุกชัน เฟย์เกร็งสุดตัวมือหูโทรศัพท์ “เป็น ไงบ้างเฟย์..” เสียงนั้นถาม มีรอยยิ้มอยู่ในน้ำเสียง “อือ..ดี แต่ ..เขินว่ะ…แต่ก็เสร็จน่ะ” “งั้นก็หลับสบายแล้วละ เพื่อน ชั้นก็จะนอนแล้วเหมือนกัน” “อือ..ขอบใจนะ ฝันดีเว้ยแอม” เสียงเฟย์ดูสบายใจขึ้น แต่ยังเจือความกังวลอยู่บ้าง หูโทรศัพท์ ถูกวางลงไป แอมถอนหายใจ พลิกตัวกลับมาซบแผงไหล่กว้างของร่างกำยำ ใบหน้าคมนั้น ลืมตาอยู่แล้ว “ตื่นมาฟังอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่ คะ” แอมถามยิ้มๆ ก่อนจะหอมเบาๆ ที่แก้มอันกร้านเกรียมนั้น “ก็ทันฟัง คนบ้า เซ็กส์โฟนให้เพื่อนตอนตีสามกว่าๆ น่ะแหละ ใครอ่ะ เฟย์เหรอ” “ค่ะ เฟย์ นอนไม่หลับ ก็เลยลองใช้วิธีนี้ช่วยเค้าดู” “หึ หึ ถึงกะนอนไม่หลับเลยเหรอ” “ค่ะ เฟย์ท่าทางกลัวมากๆ เค้าบอกว่าสะดุ้งตื่นเพราะ ฝันเห็นอาจารย์ไปลักหลับ แล้วจะฆ่าเธอ” “ขนาดนั้นเลยเหรอ ถึงกะฝันถึงผม” “นอนเถอะค่ะ อาจารย์ แอมง่วงมากแล้ว พรุ่งนี้ค่อยว่ากันเนอะ” บนแผงอกอันกำยำนั้น แอมผลอยหลับไปอย่างง่ายๆ ปล่อยให้ เขานอนลืมตา คิดใคร่ครวญแผนการณ์ต่อไป แอมพยายามเร่งฝีเท้าให้เร็วที่สุด เท่าที่จะทำได้เมื่อรู้ว่าใครเดินตามหลังมา แต่ก็ยังช้ากว่าอุ้งมือสากกร้านของอาจารย์หนุ่ม ที่คว้าหมับที่ต้นแขนขาว “เราต้องคุยกัน” เสียงนั้นแสดงอำนาจของ กำลังที่เหนือกว่าอย่างมาก “อ..อาจารย์คะ หนูกลัว ปล่อยหนูไปนะคะ รับรองว่าหนูไม่พูดเรื่องอะไรกับใครทั้งนั้น ช่วงนาทีนั้นเหมือนนานนับร้อยปี เมื่อแววตาแข็งกร้าว จับนิ่งมาที่เธอ โดยไม่พูดอะไร อึดใจนั้นเด็กสาว ตัดสินใจวิ่งอ้อมร่างอาจารย์พละพุ่งไปยังประตูที่ปิดล็อคอยู่!! ราววิญญาณปีศาจเข้าสิง มือของเขาคว้าไม้วิ่งผลัดหวดลงเต็มแรงที่ศีรษะด้านหลังของเธอจนเด็กสาวทรุดฮวบ “อย่าทำหนู อย่าทำหนูเลย อย่าทำ” เสียงที่สำลักน้ำตา ทำให้ฟังแทบไม่เป็นภาษา ในสภาพคว่ำหน้าลงกับพื้น เธอพยายามตะกายร่างหนี เธอไม่มีแรงแม้แต่จะร้องให้ใครช่วย ดวงตาของสาวน้อยเหลือกลานในขณะที่อาจารย์หนุ่มจับเธอพลิกหงาย ฝ่ามือหยาบนั้นประเคนตบลงไปที่หน้าเธอ สามสี่ครั้งซ้อนๆ น้ำหนักมือเหมือนจงใจให้เธอยังมีสติอยู่เช่นนั้น เธอพยายามหนีบขาให้หนีบแน่น แต่ก็ไม่อาจสู้เรี่ยวแรงของปีศาจในคราบอาจารย์ที่จับขาเธอแยกออก เธอร้องสุดเสียงแต่ก็ไม่มีเสียงใดเล็ดรอดออกมาจากลำคอของเธอ เธอรู้อย่างเดียวว่าเธอเจ็บที่สุดเท่าที่จะเจ็บได้ สติของเธอเริ่มลางเลือน และในสภาพเหมือนครึ่งหลับครึ่งตื่นนั้นเธอเหมือนเห็นเพื่อนของเธอทั้งสองอยูในสภาพเปลือยเปล่า และในความลางเลือนนั้น อีกไม่น้อยกว่าสามคนก็กำลังเดินตรงเข้ามาที่เธอ เหมือนสติจะดับวูบ แล้วก็รู้สึกตัว แล้วก็เลือนลาง แล้วก็ตื่น และหลับ สลับวนเวียนอยู่อย่างนั้น และเธอยังคงเห็นเพื่อนของเธอทั้งสองผลัดกันบรรเลงสารพัดท่วงท่าบนร่างของอาจารย์หนุ่ม บางครั้งแอมก็อยากจะรวบรวมแรงที่มี สะบัดหนีสิ่งที่อยู่ตรงหน้า แต่ในบางขณะก็อยากให้เวลาตรงนี้เนิ่นนาน เธอหันไปคว้าท่อนเนื้อท่อนต่อไป และเปลี่ยนเป็นอีกท่อน… [?] Random Posts1 comment to xxxx นักเรียนสาว |
 |
||||||||||
Copyright © 2010 เย็ดเข้ weblog - All Rights Reserved 203 queries. 1.213 seconds. |
||||||||||||
Thanks